خو
چقد خو هد تا بداریمو آخر قصه ی بیقراریمو خونه و یارو یاور چقد دور شایدم دل تک خونه رنجور چهره صد هزار آشنا باچو یادگار دلبر از دل ما چو هر که از دل چو من یاد نی زنده ای بی رخش برباد نی کی ارسم وا خونه؟