خاک آشنا

دو دسم دور زانوم سره زربسه ای کنج دوارم
کسی حال دلم یانی چون صحرو پر گرد و غبارم

صدای چیخه تی کوچه مو از بیتابی و دوریت خسه
دلم حشک آبده دلتنگ چون سنگ مزارم

به یاد هر وجب خاکت چقد خون از چشم رو نی
تک خاک دل پاکت خدادو کی افتی گذارم

دلم پر بو ز تنهایی کسی نی دور و ور ولله
که گش کر که یا ره ببه ا حال زارم

خدایا مات و مبهتم کجا بسم کجا چسم
کویه ان قافله عشقم کوی اهل دل و ایل و تبارم