گشکه

آخرین بار که هد دس مو تی دست

پرخرسد چشیات توچشم تابسد

دین ودنیام توو دل مو پی دلتد

شوورزهرجاهده تی چشم منزلتد

قاصدک خشب مبه خبر نخش متا

مو که از بین چدم بخداواپستا

نعش زنده ایم هرزتک آیینه ددام

تک تک خون دلم ذره ذره واچدام

ادنم خرس چشم یک رزی تمون ابه

زانتظار بچ خنت چشم رنگ خون ابه

آخرین بار که هد دس مو تی دست

شواِ زانوم شبو تو چشم تا بسد

اسی آخرین دفه دسم تی دست نه

لب داغ و تشنم لی چش مست نه

تو چشت وابن که آدمی یه ابنه

عکسی از بغض دلم تی چش مو ببنه

گشکه اصلا چشیام رنگ لوت اش ندد

ره مهر و عاطفه شل دوری شاپدد

گشکه که تو هده و گشکه مو نهدم

تشنۀ عشق هدم و چون گدا تی ده هدم

مه کسی هه بشنفی نالۀ کهر دلم

چخی تیز نبه راه حل مشکلم

دادوفریاد نکه آخرش حسرت به

مارکی خرمن عشق شعلۀ نفرت به

مو دلم جو شینی تو چداوموچدام

موشوو رزم هنوز بخدا باتوددام

دل مو ساده و مو رزوشو گهلش زتام

یک رزی واپستا حاله مو کی تگتام

خرس تی چشت که هه بازبوپاک آکه

که ششا یاد دلت ازدلش تاک آکه

آخرین رز رسیس تی هوا دلم زتی

مو چدام دم عشقم به خدا مه دم متی

شعر: دکتر خنجی