باروگیر
صحرو
که از هو افته
چاره ای جز
دعا نی
شاید بدم بروگیر
ان رازو دست
مانی
تش ته بیا از
برا چتر دلت
وا مبن
شاید و یاد
برو زر چتری
وا صدانی
خدایی شنفتی
حرف دلمو
خدایی شنفتی
حرف دلمو
بار دلت که تا
بس پشت سرت چش
مکه
دس ستت دواره
بیخودی تی تش
مکه
اگر چه تا شهر
دل فرسخیا زیاد
ولی ا هر رهروی
خسه دلت خش
مکه
خدایی شنفتی
حرف دلمو
خدایی شنفتی
حرف دلمو